Op het terras van De Klep stond enkele weken geleden een altaar. Gasten konden er kaarsjes aansteken en deden dat ook massaal. ‘Een kaarsje opsteken voor iemand is natuurlijk een katholiek gebruik’, legt eigenaar Louis Klaassens uit. ‘De zaak ligt in de schaduw van het voormalige dominicanenklooster Mariaweide. Het idee van het altaar lag dus voor de hand toen we een ludieke actie bedachten om deel te nemen aan het landelijke protest. Het is een klein gebaar om aandacht te vragen voor onze schrijnende situatie. Al bijna een jaar zitten we in onzekerheid en we worden zonder perspectief aan het lijntje gehouden.’
Ups en downs
Toen Klaassens vorig jaar maart zijn zaak moest sluiten dacht hij dat die na een paar weken weer open kon. ‘Het frustrerende was dat de overheid die paar weken telkens weer met nog een paar weken verlengde. Had de overheid toen meteen gezegd dat de sluiting tot juni zou duren, had ik anders gehandeld. Zo hadden we net een bedrijfsleider aangenomen. Met het idee dat het enkele weken zou duren hebben we zijn contract door laten lopen. Hij had zijn vaste baan opgezegd en niet de kans gehad om zichzelf te laten zien in zijn nieuwe rol. Toen we in juni weer opengingen en een maand draaiden, bleek hij niet de persoon te zijn die we zochten. De proeftijd was echter voorbij en dus moesten we het contract uitdienen.’
Het was een jaar van ups en downs. In het voorjaar paste het team van De Klep zich aan door eten voor thuis en bierpakketten te verkopen. ‘Om contact te houden met de gasten gaf ik er wekelijks een online bierproeverij bij. Dat is allemaal kleingeld. Ook hebben we ons gestort op het onderhoud van het houten terrasmeubilair. We waren enorm blij toen we in juni weer aan de slag konden. Mensen gaven het geld uit dat ze maandenlang op zak hadden gehouden. Daarbij kwam dat men vanwege de omstandigheden vooral op pad ging in eigen land. We hebben de beste zomer ooit gedraaid.’
Mogelijkheden
Van de euforie van de zomer is weinig meer over. ‘We staan al maanden stil. Het is alsof we aan de ketting liggen. We zien enkel geld wegvloeien, hoezeer we ook ons best doen. Wat dit voor de toekomst van De Klep betekent, weet ik niet. Ik ben hoopvol, als de wereld straks weer wordt zoals vóór de coronacrisis komt het weer goed. We hebben een goede naam, iedereen kent ons in Venlo. Maar als ik straks opgezadeld word met allerlei regels, zoals het afnemen van testen voordat mensen het café in mogen of het controleren op vaccinatiebewijzen, is het niet leuk meer om een horecazaak te runnen.’
O.Venlo magazine
Louis Klaassens: Waar blijft het perspectief?
Op 15 maart vorig jaar moest de horeca vanwege corona dicht. Ook Louis Klaassens, eigenaar van Café De Klep, draaide het slot op de deur. Hij blikt terug op een jaar van onzekerheid, waarin hij ondanks alles positief probeert te blijven. Ook kijkt hij vooruit, voor zover dat kan. De uitgesproken ondernemer verwijt de…

Op 15 maart vorig jaar moest de horeca vanwege corona dicht. Ook Louis Klaassens, eigenaar van Café De Klep, draaide het slot op de deur. Hij blikt terug op een jaar van onzekerheid, waarin hij ondanks alles positief probeert te blijven. Ook kijkt hij vooruit, voor zover dat kan. De uitgesproken ondernemer verwijt de overheid namelijk dat er geen perspectief geboden wordt en voelt zich als mkb’er niet serieus genomen.
Op het terras van De Klep stond enkele weken geleden een altaar. Gasten konden er kaarsjes aansteken en deden dat ook massaal. ‘Een kaarsje opsteken voor iemand is natuurlijk een katholiek gebruik’, legt eigenaar Louis Klaassens uit. ‘De zaak ligt in de schaduw van het voormalige dominicanenklooster Mariaweide. Het idee van het altaar lag dus voor de hand toen we een ludieke actie bedachten om deel te nemen aan het landelijke protest. Het is een klein gebaar om aandacht te vragen voor onze schrijnende situatie. Al bijna een jaar zitten we in onzekerheid en we worden zonder perspectief aan het lijntje gehouden.’
Ups en downs
Toen Klaassens vorig jaar maart zijn zaak moest sluiten dacht hij dat die na een paar weken weer open kon. ‘Het frustrerende was dat de overheid die paar weken telkens weer met nog een paar weken verlengde. Had de overheid toen meteen gezegd dat de sluiting tot juni zou duren, had ik anders gehandeld. Zo hadden we net een bedrijfsleider aangenomen. Met het idee dat het enkele weken zou duren hebben we zijn contract door laten lopen. Hij had zijn vaste baan opgezegd en niet de kans gehad om zichzelf te laten zien in zijn nieuwe rol. Toen we in juni weer opengingen en een maand draaiden, bleek hij niet de persoon te zijn die we zochten. De proeftijd was echter voorbij en dus moesten we het contract uitdienen.’
Het was een jaar van ups en downs. In het voorjaar paste het team van De Klep zich aan door eten voor thuis en bierpakketten te verkopen. ‘Om contact te houden met de gasten gaf ik er wekelijks een online bierproeverij bij. Dat is allemaal kleingeld. Ook hebben we ons gestort op het onderhoud van het houten terrasmeubilair. We waren enorm blij toen we in juni weer aan de slag konden. Mensen gaven het geld uit dat ze maandenlang op zak hadden gehouden. Daarbij kwam dat men vanwege de omstandigheden vooral op pad ging in eigen land. We hebben de beste zomer ooit gedraaid.’
Mogelijkheden
Van de euforie van de zomer is weinig meer over. ‘We staan al maanden stil. Het is alsof we aan de ketting liggen. We zien enkel geld wegvloeien, hoezeer we ook ons best doen. Wat dit voor de toekomst van De Klep betekent, weet ik niet. Ik ben hoopvol, als de wereld straks weer wordt zoals vóór de coronacrisis komt het weer goed. We hebben een goede naam, iedereen kent ons in Venlo. Maar als ik straks opgezadeld word met allerlei regels, zoals het afnemen van testen voordat mensen het café in mogen of het controleren op vaccinatiebewijzen, is het niet leuk meer om een horecazaak te runnen.’
Op het terras van De Klep stond enkele weken geleden een altaar. Gasten konden er kaarsjes aansteken en deden dat ook massaal. ‘Een kaarsje opsteken voor iemand is natuurlijk een katholiek gebruik’, legt eigenaar Louis Klaassens uit. ‘De zaak ligt in de schaduw van het voormalige dominicanenklooster Mariaweide. Het idee van het altaar lag dus voor de hand toen we een ludieke actie bedachten om deel te nemen aan het landelijke protest. Het is een klein gebaar om aandacht te vragen voor onze schrijnende situatie. Al bijna een jaar zitten we in onzekerheid en we worden zonder perspectief aan het lijntje gehouden.’
Ups en downs
Toen Klaassens vorig jaar maart zijn zaak moest sluiten dacht hij dat die na een paar weken weer open kon. ‘Het frustrerende was dat de overheid die paar weken telkens weer met nog een paar weken verlengde. Had de overheid toen meteen gezegd dat de sluiting tot juni zou duren, had ik anders gehandeld. Zo hadden we net een bedrijfsleider aangenomen. Met het idee dat het enkele weken zou duren hebben we zijn contract door laten lopen. Hij had zijn vaste baan opgezegd en niet de kans gehad om zichzelf te laten zien in zijn nieuwe rol. Toen we in juni weer opengingen en een maand draaiden, bleek hij niet de persoon te zijn die we zochten. De proeftijd was echter voorbij en dus moesten we het contract uitdienen.’
Het was een jaar van ups en downs. In het voorjaar paste het team van De Klep zich aan door eten voor thuis en bierpakketten te verkopen. ‘Om contact te houden met de gasten gaf ik er wekelijks een online bierproeverij bij. Dat is allemaal kleingeld. Ook hebben we ons gestort op het onderhoud van het houten terrasmeubilair. We waren enorm blij toen we in juni weer aan de slag konden. Mensen gaven het geld uit dat ze maandenlang op zak hadden gehouden. Daarbij kwam dat men vanwege de omstandigheden vooral op pad ging in eigen land. We hebben de beste zomer ooit gedraaid.’
Mogelijkheden
Van de euforie van de zomer is weinig meer over. ‘We staan al maanden stil. Het is alsof we aan de ketting liggen. We zien enkel geld wegvloeien, hoezeer we ook ons best doen. Wat dit voor de toekomst van De Klep betekent, weet ik niet. Ik ben hoopvol, als de wereld straks weer wordt zoals vóór de coronacrisis komt het weer goed. We hebben een goede naam, iedereen kent ons in Venlo. Maar als ik straks opgezadeld word met allerlei regels, zoals het afnemen van testen voordat mensen het café in mogen of het controleren op vaccinatiebewijzen, is het niet leuk meer om een horecazaak te runnen.’